لعنت به تمـــــام کسانی که

"تــــــو "

نیستند

ولـــــــــــــی

عطر تو رو میزنن

 

 

بگذار این مردم

هر چه دلشان میخواهد بگویند

تــــــــو

خورشید منی

حتی اگر

از پشت کوه آمده باشی

 

 

بغضم میگیرد

هنگامی که میفهمم او دیگر صدایم نمیزند

"حتی اشتباهی"

 

 

همه میگویند

"او"

که رفت ،زندگی کن

ولــــــــی

کسی درک نکرد که

"او  خود زندگی من بود"

 

 

 

 

 

 

سکسکه ام گرفته بود

گفتم مرا بترسان

دستانم را رها کرد

"نفسم بند آمد"

 

 

 

 

خیــال تـــــو

می ارزد به داشتن خیلیاااااا

 

 

 

 

خوش خط و خال من

ببخش که هنوز

 

"پـــونــه مــانـده ام"

 

 

 

تــــو که باشی بس است

مگه من

بجز

"نــفـس"

چه میخواهم

 

 

 

تسبیحی بافته ام

نه از سنگ

نه از چوب

نه از مروارید

بلور اشکهایم را به نخ کشیده ام

تـــــا

برای شادمانیت دعا کنم

 

 

 

یادته میگفتی نفستم؟؟؟؟

چی شد؟؟

بند اومدم؟

زدی تو کار تنفس مصنوعی

اونم دهن به دهن با غریبه؟؟؟؟

 

 

 

 

وقتی تو حرفهایم را نمیخوانی

چه تفاوتی دارد

 که

حرف دلم را بنویسم

یا از بغل دستیم کپی کنم

 

 

هی تــــــو

به خیالت نمیفهمم یواشکی مرا در خاطراتت مرور میکنی

؟

کــــــاش

اقد مغرور نبودی

 

 

 

 

 

پیله کرده ام به تـــــــو

نمیدانی پروانه شدن در آغوشت چه عــــــالمی دارد

 

 

 

فکر کنم


به بوی عطر تو حساسیت دارم


همین که در ذهنم می پیچد


از چشمم


اشک می آید